این روزها

بعد از مدتها باز دارم اینجا مطلب می‌نویسم. یه مدت بود خاطرات روزانه می‌نوشتم ولی الان دیگه نمی‌نویسم. نمی‌دونم چرا حوصله‌اش رو ندارم. خیلی وقت هست که تلویزیون ندیدم، روزنامه، مجله نخوندم. امروز به ناچار رفتم یه کتابخونه عمومی و پس از مدتها روزنامه جام جم و مجله پنجره و شبکه رو خوندم. این روزها در مورد مصلحی حرف و حدیث زیاده. نمی دونم اصل قضیه چی بوده و چی شده. ولی بنظرم دولتیا میتونستن طوری رفتار کنن که دشمنان سواستفاده نکنن. بالاخره تو هر خونواده ای اختلاف پیش میاد و مشخصا کسانی هستند در داخل دولت که از این قضیه سود برده‌اند. بعدش هم هر کسی دوست نداره که دیگران در کارهاش دخالت کنن ولی مثلا وقتی بزرگتر یکی نظری میده و یا کاری انجام میده حتما به نفع اون شخص هست هر چند خودش راضی به اون نباشه. برام جالبه که همه نامه آقا رو به اختلاف با احمدی نژاد تعبیر کردن ولی تا جایی که یادم میاد آقا از این حکم های حکومتی هم در دوران اصلاحات دادن.

موضوع دیگه ای که این روزها مطرح هست مستند ظهور نزدیک است، هست. با اینکه من ندیدمش ولی بنظرم حرکت اشتباهی بوده. بعضی وقتها میخوایم یه کاری رو انجام بدیم تا چیزی رو بهتر توضیح بدیم ولی میزنیم از اصل خرابش می‌کنیم. چیزی که هست اینه که در زمینه ظهور و علائم ظهور آقا امام زمان (عج) خیلی کم کار شده، که با تولید یه مستند توسط یه فرد آماتور چنین استقبالی صورت می‌گیره. مثلا مملکت ما اسلامی هست و ادعا داریم که ام القرای جهان اسلام هستیم ولی در مورد مهدویت خیلی کم کار می‌کنیم، مثلا همین عید امسال، چند تا از برنامه‌های صدا و سیما مرتبط با این موضوع بود! همش سرگرمی همش خنده بود. این‌ها وقتی برجسته‌تر میشه که در مقابل، دشمن از چنین ابزاری نهایت استفاده رو میکنه، از کارتون و انیمیشن گرفته تا در سریال و فیلم‌هاش مضامینی که مورد نظرش هست رو خیلی خوب به مخاطبش القا می‌کنه. ولی ما اینجا هنوز در انتخابات دو سال پیش گیر کردیم و هنوز هم که هنوزه نمی‌تونیم به نظرات و رای همدیگه احترام بزاریم و اعتقاد داریم هر کسی که مثل ما فکر نکنه علیه ماست.

به امید ظهور یگانه منجی عدالت گستر